Indeks Barthel
Ocena zdolności funkcjonalnej w ADL
Wynik
Pełna interpretacja w tabeli poniżej
Interpretacja
Indeks Barthel jest jedną z najczęściej stosowanych na świecie skal do oceny zdolności funkcjonalnej i samodzielności w czynnościach życia codziennego (ADL). Opracowana przez Mahoney i Barthel w 1965 roku, skala jest stosowana w szpitalach, rehabilitacji i opiece długoterminowej oraz wykorzystywana przez lekarzy, pielęgniarki, fizjoterapeutów i terapeutów zajęciowych do monitorowania postępu funkcjonalnego.
| Wynik | Stopień zależności | Interpretacja kliniczna |
|---|---|---|
| 0–20 | Całkowita zależność | Wymaga pomocy we wszystkich ADL |
| 21–60 | Znaczna zależność | Wymaga znacznej pomocy w większości ADL |
| 61–90 | Umiarkowana zależność | Wymaga pomocy w niektórych ADL |
| 91–99 | Łagodna zależność | Wymaga minimalnej pomocy |
| 100 | Samodzielny | Całkowicie samodzielny (nie oznacza braku korzystania ze sprzętu pomocniczego) |
Zastosowania kliniczne
Indeks Barthel jest stosowany do:
monitorowania postępu funkcjonalnego w rehabilitacji, ustalania indywidualnych celów terapeutycznych, oceny skuteczności interwencji terapeutycznych, wspierania planowania wypisu, określania potrzeb opiekuńczych i wsparcia, przewidywania rokowania funkcjonalnego oraz dokumentowania zdolności funkcjonalnej dla komunikacji wielodyscyplinarnej.
Ważne: Indeks Barthel ocenia to, co pacjent FAKTYCZNIE ROBI (rzeczywista wydajność), a nie to, co pacjent JEST W STANIE zrobić (potencjał teoretyczny). Wynik musi odzwierciedlać rzeczywiście potrzebną pomoc, a nie pomoc oferowaną. Pacjenci odmawiający wykonania czynności powinni być oceniani tak, jakby wymagali pełnej pomocy. Ocena powinna, jeśli to możliwe, opierać się na bezpośredniej obserwacji. Korzystanie ze sprzętu pomocniczego (laska, balkonik, ortezy) uznaje się za samodzielność, o ile pacjent korzysta z niego bez nadzoru lub pomocy fizycznej.